Obsesjom często towarzyszą kompulsje, czyli czynności i rytuały do wykonywania, których chory odczuwa silny psychiczny przymus. Przykładowo chorobliwy lęk przed chorobą lub zakażeniem bakteryjnym objawia się poprzez odczuwanie potrzeby bardzo często mycia rąk. Bardzo powszechną formą nerwicy natręctw jest też pragnienie wypowiedzenia jakiegoś słowa czy zwrotu. Nie rzadko są one sprzeczne z przekonaniami osoby chorej, na przykład osoba religijna może odczuwać przymus wypowiadania bluźnierstw i plugastw.

Co ważne, chory zdaje sobie sprawę z bezsensowności kilkukrotnego powtarzania czynności, które już poprzednio zostały wykonane dobrze, a mimo tego nie potrafi się temu sprzeciwić. Zwykle towarzyszy mu lęk, że przerwanie danej czynności będzie miało nieprzyjemne konsekwencje dla jego i jego najbliższych. W leczeniu nerwicy natręctw oprócz odpowiedniej terapii psychiatrycznej ważne jest także wsparcie osób bliskich;. Chory nie powinien być izolowany, ani traktowany z dystansem. Powinniśmy wspierać go w leczeniu i współuczestniczyć w jego terapii. Dopiero wtedy przyniesie ona oczekiwane, zadowalające efekty, nawet w postaci całkowitego wyleczenia z nerwicy.

Wśród typowych objawów, jakie towarzyszom zaburzeniom lękowym należy wymienić ogólne zaburzenia lękowe, ataki paniki, fobie, fobie społeczne, fobie specyficzne, pourazowe zaburzenia stresowe, czy też zaburzenia obsesyjno – maniakalne.

Zasadniczo stosowane są dwa sposoby leczenia zaburzeń lękowych, a mianowicie terapia lekami oraz terapia poznawczo-behawioralna. Terapie te są bardzo często łączone, ponieważ daje to wysoki stopień skuteczności leczenia. Samo leczenie jest oczywiście poprzedzone etapem diagnozowania, który stanowi podstawę do podjęcia leczenia a od prawidłowości diagnozy zależy powodzenie w trakcie leczenie i efekt końcowy, czyli zapanowanie nad swoimi lękami.

Stosowanie terapii lekami jest zazwyczaj konieczne z uwagi na to, że zdecydowana większość zaburzeń lękowych ma za podstawy zaburzenia o podłożu biologicznym. Natomiast metody terapeutyczne, jakie są obecnie stosowane mają wysoki poziom skuteczność w każdym z zdiagnozowanych zaburzeń. Techniki te polegają zasadniczo na procesie reorganizacji myślenia pacjenta poprzez interpretację i zmianę sposobu myślenia na bardziej racjonalny, tak, aby możliwa było w jakimś stopniu świadoma konfrontacja z czynnikami wywołującymi lęki.